هاتف،سریالی بامضامین شعاری وتصاویرکم جان عاشورایی

هاتف،سریالی بامضامین شعاری وتصاویرکم جان عاشورایی

هاتف،سریالی بامضامین شعاری وتصاویرکم جان عاشورایی!

جبارآذین

مجموعه تلویزیونی مناسبتی محرمی هاتف،مضامین خوب و ارزشمندی رادستمایه داستانک های خود قرارداده است، موضوع هایی که در چارچوب اعتقادات دینی و مذهبی و انسانی ایرانیان،جایگاهی ویژه دارند و پیوسته جای پردازش آن ها در آثار تلویزیونی و سینمایی خالی بوده است. از این منظر سریال هاتف یک اثر ارزشی دینی تلقی می شود و به لحاظ سوژه از سلسله سریال های بی محتوا وسطحی اجتماعی و خانوادگی این روزهای سیما برتر و والاتر است.

با این همه، این سریال هم مانند اغلب آثاردینی و مذهبی سینمایی و سیمایی دچار ضعف های اساسی در داستان سازی، شخصیت پردازی، پرداخت و گسترش غیرشعاری سوژه ها، ساختار دراماتیک فیلمنامه و تصویرسازی های مناسب، جذاب و خلق معادل های تصویر ی هنرمندانه در نمایشی کردن مضامین خود است. به عبارتی،سازندگان این دست تولیدات بیش از آنکه به جنبه های هنری و تصویری و جذابیت های بصری و حتی شنیداری آثار خود توجه کنند، عمده تلاش و کوششان بر مضمون و محتوا متمرکز است. آنچه اکثر کارگردان های فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی اعتقادی و ارزشی از آن غافل اند یا برای آن اهمیت ویژه و ضروری قائل نیستند، این است که آن ها، حرف های خوب خود و آثارشان را پشت میزخطابه،میادین عمومی، مسجد و یاصحنه تأتر و یا نمایش های رادیویی با مخاطب درمیان نمی گذارند، بلکه با تصویر و هنر، داستان هنرمندانه خود را روایت می کنند. از همین روست که بیشتر تولیدات مذهبی و عاشورایی رایج در تلوبزیون،به رغم سوژه های خوب، نمی توانند بامخاطب ارتباط درست برقرارکرده و او را راضی کنند. هاتف هم به همین مشکل مبتلا است و نخستین لطمه را ازدر هم ریزی نامناسب موضوع ها در داستانی شکل و قوام نیافته و آدمک های تک بعدی متعدد که ناقص و شتابزده در گوشه و کنار خط اصلی نه چندان مشخص داستان خام و سطحی سریال با محوریت حاج ابراهیم پخش وپلا هستند،می خورد.

سریال هاتف
سریال هاتف

فیلمنامه هاتف نه در داستان گویی موفق است و نه در کاراکترسازی و پرداخت موضوع ها و دست کم جذابیت بخشی به دیالوگ هایش.به همین دلایل، موضوع های بدون پژوهش کافی و پردازش دراماتیک سریال در چیزی شبیه قصه ریخته شده که کلاً فاقدجذابیت شده است. هاتف را داریوش یاری کارگردان شناخته شده آثارخوب اعتقادی تلویزیونی و فیلم های مستند با محتوا ساخته است. از آنجا که متن مناسبی در اختیاراو نبوده و خود هم بر روی فضاسازی و تصویری کردن موضوع ها و رخدادهای قصه سریال کار چندانی انجام نداده، هاتف نتوانسته درحد اثری کامل و جذاب با قابلیت های بالای تصویری و محتوایی لازم باشد. هاتف در همان بخش نخست با شتابزدگی، کاراکترها و مسائل آن ها را بدون هیچ درنگ تصویری جذاب معرفی می کند؛ دوست ابراهیم را در تصادف می کشد، ابراهیم و ریحانه رابه کربلا می فرستد و با چندتصویر خام و شعاری و بدون فضاسازی مناسب،حرم مطهر مولا(ع)، وخیم شدن حال و مرگ ابراهیم و بلندکردن و شعاری و ناچسب دست ابراهیم به سمت حرم و…را نشان می دهد و با این بضاعت نداشتن محتوای عمیق و تصاویر هنرمندانه و سطحی نگری و سطحی سازی خود را عیان می کند.

در ادامه و قسمت های بعد هم به جز به اصطلاح بازکردن گره هایی که اصلا گره نیستند،چون دربطن داستان نابالغ سریال جای ندارند و پرداخت نشده اند،زندگی دیروز و امروز ابراهیم و خانواده اش و ماجرای هاتف را پی می گیرد که این بخش ها هم باجذابیت های داستانی و بصری همراه نیست و مخاطب را به همراهی باسریال،کاراکترها و رخدادهای آن ترغیب نمی کند. متأسفانه هاتف به جز مضامین خوب محرمی،در بخش های هنری و تصویری و خلق جذابیت های نمایشی از جمله بازی های معمولی بازیگرانش، حرفی برای گفتن ندارد.


*داستان سریال هاتف:

خلاصه داستان: در روز عاشورا، ابراهیم در کربلا بر اثر حمله قلبی از دنیا می رود. دخترش ریحانه پیگیر آخرین گفته ناتمام پدر می شود. این پیگیری، ریحانه را رو در روی خانواده و زندگی زناشویی اش قرار می دهد اما ریحانه اعتقاد دارد که عدالت نمی تواند پشت در خانه بماند…

عوامل سریال هاتف :

تهیه کننده: نعمت چگینی، کارگردان: داریوش یاری، نویسنده: فروغ فروهیده، مدیرتولید: طاهر امانی، مدیرتصویربرداری: علی لقمانی، مدیرصدابرداری: فرشید کیوانمهر، مدیرچهره پردازی: سیدجلال موسوی، طراح صحنه: حسین اسدی، طراح لباس: شیده محمودزاده.مدیربرنامه ریزی: امین پیرحیاتی، مشاور رسانه ایی: مجتبی احمدی، دستیاراول کارگردان: داود باقری، مدیر تدارکات: مرتضی کریمی، تدوینگر: علیرضا کمال پور، صداگذاری و ترکیب صدا: سیدمحمود موسوی نژاد، جلوه های ویژه: احسان فانیان، عکاس: نازلی هروی.

عکس استفاده شده از خبرگزاری مهر می باشد

درباره نویسنده:

جبارآذین؛نویسنده،منتقد ومدرس سینما وتلویزیون وتاتر متولد۱۳۳۵ قزوین هستم. سینما خوانده ام و سال ها تأترکارکرده و در اوان جوانی چند فیلم کوتاه ساخته ام .در دوران مدرسه و دبیرستان ،گروه های نمایشی داشتم. از زمان مدرسه، قطعه ادبی و داستان می نوشتم وبرای نوشتن انشای همکلاسی ها از معلم کتک می خوردم!

    مطالب مرتبط:

    پاسخ دهید:

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.